Lucius LuciVos Ivosidenib 250 MG

Description

เอกสารกำกับยาไอโวซิดินิบ

ชื่อทางการค้า: LuciVos

ผู้ผลิต: บริษัท Lucius Pharmaceuticals

ชื่อภาษาจีน: 艾伏尼布

ชื่อภาษาอังกฤษ: Ivosidenib

เลขทะเบียนตำรับยา: 07 L 0988/23

【บทสรุป】

Ivosidenib เป็นสารยับยั้งโมเลกุลขนาดเล็กที่ออกฤทธิ์จำเพาะต่อเอนไซม์กลายพันธุ์ไอโซซิเตรตดีไฮจีเนส 1 (IDH1)

การกลายพันธุ์ของ IDH1 ที่ตอบสนองต่อยา หมายถึงการกลายพันธุ์ที่นำไปสู่ระดับ 2-hydroxyglutarate (2-HG) ที่สูงขึ้นในเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว โดยทำนายประสิทธิภาพผ่าน 1) ขนาดยาที่แนะนำทางการแพทย์ของ ivosidenib และ/หรือ 2) การยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ IDH1 ที่กลายพันธุ์ ตามวิธีการที่ได้รับการตรวจสอบ ความเข้มข้นของ ivosidenib สามารถคงอยู่ได้ ณ ขนาดยาที่แนะนำ

การกลายพันธุ์ที่พบบ่อยที่สุดในการกลายพันธุ์เหล่านี้คือการแทนที่ด้วย R132H และ R132C

Ivosidenib ยับยั้งตัวกลายพันธุ์ IDH1 R132 ที่คัดเลือกในหลอดทดลองด้วยความเข้มข้นที่ต่ำกว่าชนิด wild-type IDH1 มาก ในโมเดลสัตว์ทดลองซีโนกราฟต์ของหนู การยับยั้งเอนไซม์ IDH1 กลายพันธุ์โดย ivosidenib ส่งผลให้ระดับ 2HG ลดลง และเหนี่ยวนำให้เกิดการเจริญเติบโตของเซลล์ไมอิลอยด์ (myeloid differentiation) ทั้งในหลอดทดลองและในสิ่งมีชีวิต

[ข้อบ่งใช้]

ไอโวซิดินิบมีข้อบ่งใช้สำหรับผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่เป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลันแบบไมอิลอยด์ (AML) ชนิดกลับเป็นซ้ำหรือดื้อต่อการรักษา ที่ได้รับการวินิจฉัยด้วยวิธีตรวจที่ผ่านการตรวจสอบอย่างเพียงพอว่ามีการกลายพันธุ์ของยีนไอโซซิเตรตดีไฮจีเนส-1 (IDH1)

[ขนาดบรรจุ]

250 มก./เม็ด, 60 เม็ด/กล่อง

【การเก็บรักษา】

เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 20°C ～25°C (68°F ～77°F); อนุญาตให้ขนส่งระยะสั้นในช่วงอุณหภูมิ 15～30°C (59–86°F) ได้

【ขนาดและวิธีใช้】

การคัดเลือกผู้ป่วย

ก่อนเริ่มการรักษาผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่เป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลันแบบไมอิลอยด์ (AML) ชนิดกลับเป็นซ้ำหรือดื้อต่อการรักษาด้วยไอโวซิดินิบ จะต้องยืนยันว่าผู้ป่วยมีความกลายพันธุ์ของไอโซซิเตรตดีไฮจีเนส-1 (IDH1) ในไขกระดูกหรือเลือดส่วนปลาย ควรใช้วิธีการตรวจที่ได้รับการตรวจสอบอย่างเพียงพอเพื่อระบุสถานะการกลายพันธุ์ของ IDH1 ของผู้ป่วย ผู้ป่วยที่ได้รับการตัดสินว่ามีการกลายพันธุ์ของ IDH1 จากผลการตรวจการกลายพันธุ์ของ IDH1 ของโรงพยาบาลหรือห้องปฏิบัติการสามารถรับการรักษาด้วยไอโวซิดินิบได้

ขนาดยาที่แนะนำ

ขนาดยาที่แนะนำคือ 500 มก. วันละครั้ง รับประทานขณะท้องว่างหรือหลังอาหาร จนกว่าโรคจะลุกลามหรือเกิดความเป็นพิษที่ไม่สามารถทนได้ สำหรับผู้ป่วยที่ไม่มีการลุกลามของโรคหรือความเป็นพิษที่ไม่สามารถยอมรับได้ จำเป็นต้องได้รับการรักษาเป็นเวลาอย่างน้อย 6 เดือน เพื่อสังเกตการตอบสนองทางคลินิกอย่างเต็มที่

ไอโวซิดินิบสามารถรับประทานขณะท้องว่างหรือหลังอาหาร หลีกเลี่ยงการรับประทานร่วมกับอาหารที่มีไขมันสูง กลืนเม็ดยา Harris ทั้งเม็ด ห้ามหัก บด หรือเคี้ยวเม็ดยา

รับประทานยาในเวลาเดียวกันทุกวัน หากอาเจียนหลังรับประทานยา ห้ามรับประทานยาซ้ำ ให้รับประทานยาครั้งต่อไปตามเวลาปกติในวันถัดไป

หากลืมรับประทานยาหรือไม่ได้รับประทานยาตามเวลาที่กำหนด ให้รับประทานทันทีที่นึกได้ (อย่างน้อย 12 ชั่วโมงก่อนการรับประทานยามื้อถัดไป) แต่หากเหลือน้อยกว่า 12 ชั่วโมงก่อนถึงเวลารับประทานยามื้อถัดไป ไม่จำเป็นต้องรับประทานยาชดเชย ให้กลับมาใช้กำหนดการรับประทานยาตามปกติในวันถัดไป ห้ามรับประทานยา 2 ครั้งภายใน 12 ชั่วโมง

การติดตามความเป็นพิษ

ก่อนการให้ยาครั้งแรก สัปดาห์ละครั้งอย่างน้อยในเดือนแรกของการรักษา ทุกๆ สองสัปดาห์ในเดือนที่สองของการรักษา และเดือนละครั้งในระหว่างการรักษาหลังจากนั้น ให้ตรวจนับเม็ดเลือดและเคมีในเลือด ติดตามระดับครีเอทีนไคเนสในเลือดสัปดาห์ละครั้งในเดือนแรกของการรักษา ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (ECG) อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งในช่วงสามสัปดาห์แรกของการรักษา หลังจากนั้นให้ตรวจ ECG อย่างน้อยเดือนละครั้งในระหว่างการรักษา หากพบความผิดปกติใดๆ ควรได้รับการจัดการอย่างทันท่วงที

ร่วมกับยาที่มีฤทธิ์แรงCYP3A4การปรับขนาดยาเมื่อใช้ร่วมกับสารยับยั้ง

หากจำเป็นต้องใช้ร่วมกับสารยับยั้ง CYP3A4 ที่มีฤทธิ์แรง ควรลดขนาดยัยนี้ลงเหลือ 250 มก. วันละครั้ง หลังจากหยุดการใช้สารยับยั้ง CYP3A4 ที่มีฤทธิ์แรงไปแล้วอย่างน้อย 5 ค่าครึ่งชีวิต สามารถปรับขนาดยานี้กลับเป็นขนาดยาที่แนะนำคือ 500 มก. วันละครั้งได้

[การใช้ยาในสตรีมีครรภ์และสตรีให้นมบุตร]

การคุมกำเนิด

ผู้ป่วยหญิงที่มีศักยภาพในการตั้งครรภ์ และผู้ป่วยชายที่มีคู่นอนหญิงที่มีศักยภาพในการตั้งครรภ์ ควรใช้วิธีคุมกำเนิดที่มีประสิทธิภาพในระหว่างการรักษาและเป็นเวลาอย่างน้อย 1 เดือนหลังจากได้รับยาครั้งสุดท้าย การใช้ยานี้ร่วมด้วยอาจลดความเข้มข้นของยาคุมกำเนิดชนิดฮอร์โมน ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยยานี้ควรใช้วิธีคุมกำเนิดอื่นๆ ในระหว่างการรักษาและเป็นเวลาอย่างน้อย 1 เดือนหลังจากได้รับยาครั้งสุดท้าย ผู้ป่วยหญิงที่มีศักยภาพในการตั้งครรภ์ควรเข้ารับการตรวจการตั้งครรภ์ก่อนเริ่มการรักษาด้วยยานี้

สตรีมีครรภ์

การรับการรักษาด้วยยานี้ในสตรีมีครรภ์อาจทำให้เกิดอันตรายต่อทารกในครรภ์ หากรับประทานยานี้ในระหว่างตั้งครรภ์ หรือหากผู้ป่วยตั้งครรภ์ในขณะที่รับประทานยา ควรแจ้งให้ผู้ป่วยทราบถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นกับทารกในครรภ์

การให้นมบุตร

ยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับยานี้หรือสารเมตาบอไลต์ในน้ำนมมนุษย์ ผลกระทบต่อทารกที่กินนมแม่ หรือผลกระทบต่อปริมาณน้ำนม เนื่องจากยาหลายชนิดสามารถขับออกทางน้ำนมมนุษย์ได้ และอาจเกิดอาการไม่พึงประสงค์ในทารกที่กินนมแม่ จึงแนะนำให้หยุดการให้นมบุตรในระหว่างการรักษาด้วยยานี้และเป็นเวลาอย่างน้อย 1 เดือนหลังจากได้รับยาครั้งสุดท้าย

ความสามารถในการเจริญพันธุ์

ยานี้ยังไม่ได้ทำการศึกษาความเป็นพิษต่อความสามารถในการเจริญพันธุ์ในสัตว์และมนุษย์

【อาการไม่พึงประสงค์】

1. อาการไม่พึงประสงค์ที่พบบ่อยที่สุด (≥20%) ได้แก่ อาการอ่อนเพลีย, เม็ดเลือดขาวสูง, ปวดข้อ, ท้องเสีย, หายใจลำบาก, บวม, คลื่นไส้, เยื่อเมือกอักเสบ, คลื่นไฟฟ้าหัวใจ QT ยาวขึ้น, ผื่น, มีไข้, ไอ และท้องผูก

2. ความผิดปกติจากการตรวจทางห้องปฏิบัติการที่พบบ่อยที่สุด (≥20%) ได้แก่ ฮีโมโกลบินลดลง, แคลเซียมลดลง, โซเดียมลดลง, แมกนีเซียมลดลง, กรดยูริกสูง, โพแทสเซียมลดลง, อัลคาฟอสฟาเตสสูง, แอสปาร์เตตอะมิโน트รานสเฟอเรสสูง, ฟอสเฟตลดลง และครีเอตินินสูง

[ประชากรพิเศษ]

ความบกพร่องทางตับ

สำหรับผู้ป่วยที่มีความบกพร่องทางตับเล็กน้อยหรือปานกลาง (Child-Pugh A หรือ B) ไม่จำเป็นต้องปรับขนาดยาเริ่มต้น

เภสัชจลนศาสตร์และความปลอดภัยของเม็ดยาไอโวซิดินิบในผู้ป่วยที่มีความบกพร่องทางตับอย่างรุนแรง (Child-Pugh C) ยังไม่ชัดเจน สำหรับผู้ป่วยที่มีความบกพร่องทางตับอย่างรุนแรงอยู่ก่อนแล้ว ควรพิจารณาความเสี่ยงและประโยชน์ที่อาจได้รับก่อนเริ่มการรักษาด้วยเม็ดยาไอโวซิดินิบ

ความบกพร่องทางไต

สำหรับผู้ป่วยที่มีความบกพร่องทางไตเล็กน้อยหรือปานกลาง (eGFR ≥ 30 mL/min/1.73m2, MDRD) ไม่จำเป็นต้องปรับขนาดยาเริ่มต้น

艾伏尼布在患有重度肾功能损害（eGFR < 30 mL/min/1.73m2，MDRD）或需要透析的肾功能损害患者中的药代动力学和安全性尚不明确。对于预先存在重度肾功能损害或需要透析的患者，在开始使用艾伏尼布片治疗之前，应考虑其风险和潜在获益。

ผู้สูงอายุ

ไม่จำเป็นต้องปรับขนาดยาในผู้ป่วยสูงอายุ

เด็ก

ยังไม่มีข้อมูลการศึกษาทางคลินิกเกี่ยวกับการใช้ยานี้ในผู้ป่วยที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี